Bitmeyen Dileklerimiz

Merhaba, bu gece insanlar hakkinda yazacagim. Biz insanlar varolussal olarak benciliz. Hani derler ya Aladdinin sihirli lambasi bize denk gelse uc dilek hakkimizin birincisinde sonsuz dilek hakkini isteriz. Evet farkindayim bu biraz abartili oldu ama gercek maalesef buna yakin. ”Hep bana” demeye alismisiz, hep daha fazla istemisiz ve elimizdekilerle yetinememisiz. Ve bundan dolayi hep guc pesinde, abartili sayginlik ya da para pesinde olan insanlar ortaya cikmis. Aramizda hala elindekilerle yetinen bircok insan var biliyorum aslinda onlar gelecegi umutlu kiliyor. Hatta onlardan bazilari daha dogar dogmaz elindekiyle yetinmeyi ogreniyor cunku bundan baska careleri yok buna bir sekilde mecburlar. Ama su hayatta gozlemleyebildigim kadariyla bu insanlar hedeflerine, her sey elinin altinda olan insanlardan daha azimli ve istekli bir sekilde yuruyor. Cunku onlarin kaybedecek hicbir seyi yok. Bu yuzden daha cok bu hayattan ne kazanabileceklerine odaklilar. Aslinda boyle bir insan olmak bizim kendi elimizde her seyin kendi dusuncelerimizde bittigi gibi. Mesela benim tamamina katilamadigim bir soz var ”Cografya insanin kaderidir” birazina katiliyorum o kismi da su ; fakir, yoksul, savas icinde bir ulkede dogmus olmak cogunlukla insani sanssiz kilabilir. Ama katilmadigim kismi insan yasadigi vasat bir ulkede ilim pesinde kosmuyorsa, dogru olmaya calismiyorsa, emek vermiyorsa kusura bakmasin ama bu benim kaderim diye yakinamaz. Hepimiz elimizden geldigince bir seyler yapmak zorundayiz sadece kendi gelecegimiz icin degil, ayni zamanda ulkemiz icin, dunyamiz icin. Hayat kosusturmasi hicbir zaman bitmez son nefesinize kadar kosarsiniz. Bazen nefesiniz kesilir, ya da dusersiniz ama yine her sey gibi tekrar ayaga kalkmak da sizin elinizde. Siz cabalarsaniz bir baskasi daha cabalar sonra bir baskasi daha, biri daha… Boylece bu aliskanlik haline gelir. Caliskanligi bulastirmis olursunuz. Bu sayede insanlik cok guzel seylere ulasabilir.

Guzel seylerin tatsiz sonlari

Guzel seyler demisken insanlik gorevimiz sadece ulkemize, dunyamiza yararli olmaktan ibaret degildir. Burada da suan su saniye aklima gelen su sozu takdim ediyorum: “Insan insanin haritasidir” neden boyle bir sey soyledim hemen aciklayayim. Farz edelim ki hic bilmedigimiz bir ulkedeyiz ama daha once hic gelmemisiz neye ihtiyacimiz var ? Ben soyleyeyim. Yolumuzu bulmak icin haritaya ihtiyacimiz var. Yukaridaki sozden yola cikarsak da haritasiz insan kaybolur. Yani insan insana elbette muhtactir. Acizlik olarak gormeyin sakin tabiki kendi basimiza harikalar yaratabiliriz. Ama eger yardimlasirsak, deneyimlerimizi paylasirsak bunun tadi daha farkli olmaz mi ? Sadece is olarak degil. Mutlulugumuzu paylasirsak cogalir, uzuntumuzu paylasirsak azalir ve bu muhtesem bir sey degil mi ? Tek ihtiyacimiz olan sey dosthane bir omuz belki de… Tabii bunu yaparken cok dikkatli olmaliyiz cunku her insandan dost olmaz. Ne insanlar gordum dost olmak bir yana insan bile olamamis, insanliktan nasibini hic alamamis. Ne yazik ki boylelerini hemen fark edemiyoruz cunku kendilerini ilk etapta belli etmiyorlar gercek dusuncelerini, niyetlerini, dostmus gibi yapiyorlar bunlari hep maalesef deneyimleyerek ogreniyoruz baska yolu yok. Ama eger mesafenizi korursaniz ve cok dikkatli olursaniz boyle aci bir tecrube basiniza gelmeyebilir. Kesin gelmez diyemem cunku hepimiz insaniz hata yapabiliriz onemli olan hatalarimizdan ders cikarmak. Neyin ne zaman bizi bulacagini bilemeyiz. Bu yuzden hazirlikli olmaliyiz her turlu seye. Yani demem o ki yakininda tutacagin insanlari iyi sec, iyi tani, guvenmek icin kendine zaman ver cunku guvenini kiracak bir sey oldugunda insan kolay kolay kendine gelemiyor.

Ve son.

Bu sefer biraz icimi doktum yazdigim zaman rahatliyorum sanki icimden beni rahatsiz eden seyi cikarip atiyormusum gibi. Kendi duygularimi da icine katarak yazdim umarim keyifle okur, icinden kendinizde eksik oldugunu dusundugunuz parcayi alirsiniz. Kendinize iyi bakin tekrar gorusmek uzere, sevgiyle kalin.