Savaşırken kaybetmek

Hüzünlü bir gece bugün. Bugün Neslican Tayın hayata gözlerini yumdugu gün. Belki kaybedicem ama savaşarak kaybedicem demişti Neslican. Dediği gibi de oldu savaşırken kaybetti. Ama aslında kaybetmiş sayılmaz bir sürü insana umut oldu, neşesiyle, enerjisiyle güzel gülüşüyle,saçlarıyla hayata sımsıkı sarıldı dört kol birden. Biz hayatta olmayı kolay sanıyoruz hangimiz her aldığı nefese şükür ediyor ki aslında her gecenin sabahına uyanabilmemiz, sağlıklı olmamız paha biçilmez bir şeyken neyin aşağılık kompleksi bu? Daha ne istiyoruz pahalı yaşamlar, altımızda son model araba e bide yazligimiz olsun bir de trendlerden de geri kalmayız değil mi.. Hayat bunlardan ibatet değil! Yaşamayı sevmek bu sevince sıkı sıkı sarılmaktı Neslicanın yaptığı hiç birimizin beceremediğini başardı o kim ne der demeden yaşadı. Hayatımızı kendi ellerimizle yok ediyoruz farkında değil misiniz? Bzim sorumluluğumuz hayatı doya doya yasamak. Bu yüzden gelmedik mi yoksa şu bilgisayar oyunu karakterlerinden ne eksiğimiz var? Bu hayatı kendi irademizle yaşayamıyorsak neden varız düşündünüz mü hiç? Varlığınızın kanıtı fikirlerinizdir, düşünceleriniz bir fikriniz yoksa ben varım diyemezsiniz arkadaşlar. Ya da bunu dile getiremiyorsanız.

Nolur aldığınız her nefese, uyandığınız her sabaha şükür edin. Abartılı isteklerinizi terk edin sade yaşamaya bakın inanin hayat böyle çok daha güzel.. He bide yaşadığınız her neyse savaşmadan vazgeçmeyin. Şu hayat var ya vazgeçmeyi düşünmek için bile çok kısa… Kendinize iyi bakın…